Ελληνικά » Ηλιακό Σύστημα » Πλανήτες » Ουρανός

Ουρανός

Ο Ουρανός είναι ο έβδομος πλανήτης του Ηλιακού μας Συστήματος. Η περιφορά του γύρω από τον Ήλιο γίνεται σε 84 έτη, ενώ η περιστροφή γύρω από τον εαυτό του σε 17 ώρες. Όπως και η Αφροδίτη, περιστρέφεται κατά την ανάδρομη φορά, από την Ανατολή προς τη Δύση.
Ο πυρήνας του Ουρανού είναι ένας στέρεος πυρήνας σιδήρου, νικελίου και πυριτίου. Περιβάλλεται από ένα μανδύα νερού, υδρογονανθράκων και αμμωνίας και πάνω από αυτόν βρίσκεται η ατμόσφαιρά του που έχει πάχος 300 χιλιόμετρα και αποτελείται κυρίως από μεθάνιο, υδρογόνο και ήλιο. Η ανώτερη ατμόσφαιρά του έχει θερμοκρασία -233°C, κάνοντας τον Ουρανό τον πιο κρύο πλανήτη στο Ηλιακό Σύστημα. Αυτές οι ακραίες θερμοκρασίες δημιουργούν ανέμους έως και 820 χιλιόμετρα την ώρα. Οι Αστροφυσικοί θεωρούν ότι η ακραία πίεση που επικρατεί σε βάθος πάνω από 8000 χιλιόμετρα, διασπά τους υδρογονάνθρακες σχηματίζοντας διαμάντια, τα οποία στη συνέχεια βυθίζονται βαθύτερα στο εσωτερικό του πλανήτη. Το φαινόμενο αυτό προφανώς δεν μπορεί να παρατηρηθεί απευθείας (https://www.americanscientist.org/article/on-neptune-its-raining-diamonds).

Βασικό χαρακτηριστικό του είναι ότι ο άξονας περιστροφής του είναι σχεδόν παράλληλος με το επίπεδο της τροχιάς του. Ως αποτέλεσμα η μέρα και νύχτα μπορούν να διαρκέσουν ακόμη και 42 χρόνια, όσο δηλαδή χρόνο θα χρειαζόταν για να κάνει τη μισή περιφορά γύρω από τον Ήλιο.
Όπως και οι άλλοι αέριοι γίγαντες έχει δορυφόρους και αμυδρούς δακτυλίους. Συγκεκριμένα, έχει 27 γνωστούς δορυφόρους, οι οποίοι παίρνουν τα ονόματά τους από ήρωες των έργων των Σαίξπηρ και Πόουπ (Άριελ, Τιτάνια, Οφηλία, Ιουλιέτα, Φρανσίσκο κ.α.). Έχει ένα πολύπλοκο σύστημα 13 δακτυλίων που αποτελούνται από εξαιρετικά σκούρα σωματίδια με διαστάσεις μεταξύ λίγων μικρομέτρων έως μερικά κλάσματα του μέτρου.
Το μαγνητικό πεδίο του Ουρανού είναι διπολικό αλλά έχει δύο περίεργα χαρακτηριστικά, ένα ότι ο άξονας του δίπολου έχει κλίση με τον άξονα περιστροφής κατά 59° και δύο ότι το κέντρο του δίπολου δεν ταυτίζεται με το κέντρο του πλανήτη. Αυτή η ασυνήθιστη γεωμετρία έχει ως αποτέλεσμα μία εξαιρετικά ασύμμετρη μαγνητόσφαιρα, όπου η ένταση του μαγνητικού πεδίου στην επιφάνεια στο νότιο ημισφαίριο μπορεί να είναι πολύ χαμηλή της τάξεως του 0,1 Gauss, ενώ στο βόρειο ημισφαίριο μπορεί να είναι τόσο υψηλή όσο 1,1 Gauss.  
Τον Ουρανό τον έχει επισκεφτεί μόνο το Voyager 2 (1986), από τότε δεν έχει γίνει κάποια διαστημική αποστολή.